Nr. 2, (47) Shkurt 2005

ARKIVAT

FAMILJA 2004, Nr. XIII

FAMILJA 2004, Nr. XII

FAMILJA 2004, Nr. XI

FAMILJA 2004, Nr. x

FAMILJA 2004, Nr. ix

FAMILJA 2004, Nr. VIII

FAMILJA 2004, Nr. VII

FAMILJA 2004, Nr. VI

FAMILJA 2004, Nr. V

Plotësuese

A duhet të konsulohen bashkëshortët me njëri-tjetrin?  

Kush është vendimmarrësi në familje? Kujt duhet t’i drejtohesh për të marrë një vendim? A është e drejtë që burri të vendosë për çështje familjare pa e pyetur gruan e tij?

Të gjitha këto pyetje i parashtrohen shumicës së të rinjve, si djemve, ashtu edhe vajzave. Më çuditi fakti se 85% e të pranishmëve pohonin se i takon burrit e drejta të vendosë për familjen, pa e pyetur gruan. Kjo përgjigje bie ndesh me parimin dhe mesazhin që përcjell Islami, i cili është ngritur mbi drejtësinë dhe barazinë.

Lidhur me këtë përmendim historinë e Musait (a.s) dhe faraonit, që është një ndër historitë më të njohura. Mesazhi i kësaj historie është: Në marrjen e vendimeve duhet të udhëhiqemi gjithmonë nga dialogu dhe jo nga forca.

Një nga të pranishmit më kundërshtoi duke më thënë se dialogu është parim politik dhe nuk ka të bëjë me çështjet familjare. Iu përgjigja me fakte nga Kurani, duke i thënë se kjo fjalë ka ardhur tre herë në Kuranin Famëlartë: Në fjalën e Allahut drejtuar Profetit të Tij: “Fali dhe kërko falje për to dhe konsultohu me to për çështje të caktuara.”

“Ata, të cilët t’u përgjigjën dhe e falën namazin dhe çështja e tyre është bashkëpunimi mes njëri-tjetrit.”

Mbi heqjen e fëmijës nga gjiri: “Në qoftë se duan ndarjen (e fëmijës nga gjiri), le të konsultohen mes tyre (bashkëshortët) dhe nuk ka mëkat për ta.”

Kështu vazhdova ta siguroja personin në fjalë edhe me disa citime nga jeta e sahabëve (r.a). Nga këto po prekim disa: Ebu Talha dëshironte të ftonte Profetin (a.s) në shtëpinë e tij, por nuk kishte asgjë në të. E pyeti gruan dhe ajo pranoi. Ai u konsultua me gruan e tij pa e nënvlerësuar vendimin e saj.

Gjithashtu, ekziston historia e njohur e sahabit Xhelibib (r.a), historia e martesës së tij. Kur deshte të martonte të bijën, ai i mori mendim jo vetëm të shoqes, por edhe së bijës.  

Do të shohim se gruaja mund të vendosë vetë për gjërat që ka, pa u konsultuar me të shoqin.  Përmendim këtu historinë e gruas së Profetit (a.s) dhe Mejmunas (r.a), e cila  liroi djalin e saj pa u konsultuar me Profetin (a.s).

Ai e pyeti: “A e lirove?

Ajo i tha: Po.

Profeti (a.s) iu drejtua: Po të kishe liruar dajallarët e tu, shpërblimi yt nga Allahu (xh.sh) do të ishte më i madh.”

Ajo që i propozoi Profeti (a.s) ishte më frytdhënëse, por ajo veproi para kohe. (Transmeton Buhari)

Nuk fshihet për lexuesin ngjarja kur Profeti (a.s) i mori mendim Hatixhesë (r.a) në historinë e shpalljes hyjnore, Kuranit, po ashtu, kur i mori mendim Umu Selemes (r.a) në marrëveshjen e Hudejbies. Këto ishin disa prej historive të shumta.

Ne shpesh ndeshemi me karakterin e fortë të burrit dhe egon e tij, që i nënvlerëson mendimet e gruas. Burri nuk duhet të vendosë vetë për gjithçka. Ky koncept është i gabuar. Por të mos harrojmë se burrit nuk i takon nënshtrimi ndaj gruas, por anasjelltas. Lidhja bashkëshortore është ndërtuar në harmoni dhe dashuri reciproke, ndërsa suksesi familjar bazohet në dialog dhe bashkëpunim.

Si përfundim, nëse bashkëshortët bien dakord për të vendosur një arbitër mes tyre dhe janë të kënaqur me këtë, mund ta bëjnë një gjë të tillë, por nëse ata duan, mund të konsultohen mes tyre për çështjet familjare.

Burrit i jepet e drejta të vendosë, në raste të veçanta për interesa familjare, por jo gjithmonë, pasi tek bashkëshortët duhet të mbizotërojë dialogu.

T’i themi “jo” gruas dhe burrit “ushtarak”, dhe “po” konsultimit bashkëshortor.

Prof. Xhasim Muhamed El Mutaua