Brenda familjes

Ajri i shoqërive

Hamdi NUHIJU

“Edukoje fëmijën tënd, sepse je përgjegjës për të, për atë se si e ke edukuar dhe çka e ke mësuar, ndërsa fëmija është përgjegjës për nënshtrim ndaj Zotit dhe nënshtrim ndaj teje.” Abdullah ibn Omerit (r.a)

Fëmijët tanë janë pasuria më e madhe që na ka dhënë Allahu (xh.sh). Gjithashtu ata janë sprovë për ne në këtë botë dhe përgjegjësi për ditën e Llogarisë. Ata janë sytë tanë, me të cilët shohim mundin tonë, shpenzojmë kohë, energji dhe vullnet, shpresa jonë për një pleqëri të lumtur.

Hammad ibn Seleme transmeton prej Ebu Hurejres (r.a) se Pejgamberi (a.s) ka thënë: “Me të vërtetë robit do t`i shtohen gradat dhe do të thotë: O Zoti im, prej nga kjo.”” Kjo është për shkak të kërkimit të faljes së fëmijës tënd pas vdekjes tënde.” (hadithi gjendet në librin: “Një Buqetë lulesh për fëmijët tuaj”, Ibën Kajjim El Xhevzi , Shkup 2007 fq.19).

Allahu (xh.sh), përveç që na ka sprovuar me fëmijët tanë, na ka mundësuar që, përmes tyre, të na shtohen edhe gradat tona pas vdekjes sonë. Por, a do të na shtoheshin gradat pas vdekjes, nëse fëmijët tanë nuk i edukojmë me Islam? Shpeshherë pyetemi se ku qëndrojnë problemet e shumta në shoqërinë tonë ballkanase, pse kemi gjenerata të paedukuara me Islam, pse po shuhet nderi familjar, respekti i ndërsjellë, etj... Ka shumë faktorë që kanë ndikuar në këtë gjë, por kryesori, normalisht është ai i edukimit të fëmijëve tanë me Islam. Ky edukim duhet të realizohet fillimisht nga vet ne, lidhur me këtë Muhamedi (a.s) na sqaron se fëmija edukohet 20 vite para lindjes së tij. Si edukohet 20 vite para lindjes? Për të edukuar një fëmijë të shëndoshë me Islam, së pari, duhet që të edukohemi vetë, të zgjedhim një grua besimtare, e cila edhe ajo është e edukuar me Islam dhe pastaj ta edukojmë edhe fëmijën tonë në frymën islame. Pra, procesi i edukimit është i vështirë, i rëndësishëm, i thjeshtë, por njëkohësisht edhe mjaft kompleks.

Imam Shafiu (r.a) pjesën më të madhe të jetës së tij në mësimin dhe ligjërimin e Islamit e ka kaluar në sqarime dhe mësime rreth edukatës dhe moralit islam, ndërsa shumë pak vite i kushtoi fikhut islam. Paramendoni këtë fakih të madh, njërin prej themeluesve të katër shkollave juridike, bazamente të mësimit të fesë, i kushtoi kaq shumë rëndësi edukatës ...

Për edukatën dhe moralin është shkruar shumë në këto troje, por shumë pak është punuar në praktikë. Duhet të ekzistojë në çdo pore të jetës sonë edukata islame, si njëra prej shtyllave kryesore të depërtimit të mesazhit islam në zemrat e miliona njerëzve. Si popull ne nuk guxojmë që mesazhin islam të mos e përçojmë. Hallka e parë e zinxhirit të përçimit të këtij mesazhi islam është familja jonë, gjegjësisht fëmijët tanë. Po arritëm që të gjithë ne të ndërtojmë sheriatin në shtëpitë tona, nuk do kemi nevojë ta kërkojmë sheriatin në nivel kolektiv, por ajo do të bëhet ajri pa të cilin nuk mundemi të frymojmë.

Fëmijët tanë janë dhuratë e Allahut (xh.sh) për të cilën duhet të falënderohemi.

Allahu (xh.sh) thotë në Kuran: “Vetëm i Allahut është pushteti i qiejve e i tokës; Ai krijon çka të dojë; Ai i fal vetëm femra atij që do; e i fal vetëm meshkuj atij që do ose u fal çift, meshkuj e femra, por atë që do e lë pa fëmijë (steril); Ai është i dijshëm, i fuqishëm.” (Esh - Shura: 49 - 50)

Ky ajet kuranor na qartëson bukur se Allahu (xh.sh) vendos me fatin tonë dhe të fëmijëve tanë dhe nuk guxojmë që për hir të komplekseve tona dhe traditave të mykura të mos bindemi me përcaktimin e Allahut (xh.sh) e kjo të reflektojë edhe në edukimin dhe mësimin që duhet t`ia japim fëmijëve tanë. Fëmijët duhet t`i mësojmë me Islamin, të jetojnë me Islamin, të përballen me sprovat në jetë që do i prijnë dhe të bëhen edhe ata bartës ose përçues të mesazhit islam në rruzullin tokësor. Në vazhdim të tekstit do paraqes disa rregulla, të cilat shpresoj që do të ndikojnë pozitivisht gjatë përvojave tona me fëmijët tanë.

Vendosi emër të bukur

Ebu Derda thotë se Pejgamberi (a.s) ka thënë: “Me të vërtetë, në Ditën e Gjykimit do të thirreni me emrat tuaj dhe me emrat e baballarëve tuaj, kështu që vendosni emra të bukur.” (libri i cituar: fq.102). Ky hadith i Pejgamberit (a.s) na qartëson se emrat e fëmijëve tanë duhet të vendosen të bukur dhe me kuptim të mirë. Në shumë hadithe të tjera, Pejgamberi (a.s) preferon që të vendosen emra pejgamberësh dhe cilësish të përkulshmërisë së robërve të Allahut ndaj Allahut (xh.sh). Emrat e bukur, përveç që ndikojnë në identitetin e fëmijëve tanë, na nxitin më shumë që fëmijët tanë t`i mësojmë dhe t’i orientojmë drejt atyre personaliteteve, ose personave të bekuar, mbi baza të të cilëve i kemi emërtuar.

Respekto mendimin e tij

Realiteti ynë është shumë i hidhur, sa i përket këtij segmenti. Ne jo që nuk respektojmë mendimet e fëmijëve tanë, por as që i përgatisim ata të mendojnë dhe të logjikojnë me kokën e tyre. Kjo gjë bie ndesh me traditat e profetit Muhamedit (a.s) dhe me rregullat e Kuranit. Nga dashuria e madhe që kemi për ta, ne, shpeshherë qëndrojmë indiferentë me fëmijët tanë dhe nuk i nxisim për mendime krijuese dhe të dobishme. Në rrethet ku po jetojmë do të dukej shumë qesharake që fëmija të japë mendimin e vet për një çështje të caktuar. Kjo gjë, mjerisht, ka sjellë deri tek gjeneratat e ardhshme “tepricë teknologjike” studentësh, të cilët, edhe pse janë duke mbaruar shkollën, nuk dinë të bëjnë një analizë të thjeshtë të programimit linear. Të respektuarit e mendimit të fëmijëve tanë na hap dyert e thellimit dhe të depërtimit në dijet fetare, duke na lehtësuar barrën e përçimit të mesazhit islam tek ta.

Angazhoje me punë të dobishme

Allahu (xh.sh) thotë në Kuran: “O ju që besuat, ruajeni veten dhe familjen tuaj prej një zjarri, lënë djegëse e të cilit janë njerëzit dhe gurët.” (Tahrim: 6)

Fëmijët tanë duhet t`i angazhojmë me mësimin e Kuranit, të jetës së Pejgamberit (a.s), kushteve të fesë, të haditheve të Pejgamberit (a.s), mësimin e gjuhëve të ndryshme, të matematikës, Duhet të përpilojmë program ditor për fëmijët tanë edhe jashtë shkollave ose edukatorëve. Nëse fëmijët i angazhojmë, kjo nuk do të thotë që nuk i duam dhe që po i privojmë prej të drejtave të tyre për jetesë të mirë. Kam lexuar në një vend që një mbret djalin e tij kishte dashur ta bëjë dijetar. Por, ky djalë ishte rritur në pasuri dhe bollëk në oborrin mbretëror dhe nuk ishte mësuar me jetën e thjeshtë e modeste të një myslimani. E dërgon te një dijetar, që ai të përkujdeset për të. Detyrën e parë që i cakton dijetari i nderuar djalit të këtij mbreti është që të dalë në rrugë dhe për një periudhë të caktuar të kërkojë lëmoshë e më pas të kthehet dhe të fillojë procesi i kërkimit të diturisë.

Ky shembull na mëson shumë gjëra, të cilat duhet t`i jetësojmë edhe ne si prindër. Angazhimi i fëmijëve tanë me kërkimin e diturisë dhe punë të dobishme, jetësimi praktik i Islamit te fëmijët tanë duhet të jetë detyra jonë kryesore. Për fëmijët tanë ne jemi shembulli më i mirë që e udhëheq atë gjatë jetës, por mund të bëhemi edhe shembulli më i keq, që e humb në humnerat e kësaj dhe botës tjetër.

Ledhato fëmijën tënd

 Bejhekiu përmend një hadith prej Ez-Zuhriut, në të cilin thuhet se një njeri ishte ulur me Pejgamberin (a.s). I erdhi djali i tij, ndërsa ky e puthi dhe e mori në prehër. Pastaj erdhi vajza e tij dhe e uli afër vetes. Pejgamberi (a.s) i tha: “Nuk je i drejtë ndaj tyre.” (vepra e njëjtë: fq.195)

Fëmijët kanë nevojë për ledhatimin tonë, ashtu siç kemi ne nevojë për ta, por nuk duhet që të bëjmë dallim ndaj tyre dhe të bëhemi të padrejtë.

Përgatit misionar myslimanë

Secila familje duhet ta ketë qëllimin kryesor në jetë, që të gjitha forcat materiale, mentale dhe fizike t`i orientojë drejt realizimit të këtij qëllimi. Prindërit duhet t’i përgatisin fëmijët e tyre për sprovat që do i kaplojnë në të ardhmen. Ata, pra, prindërit, duhet t`i mësojnë fëmijët që të kenë një qëllim dhe mision të caktuar në jetën e tyre. Fëmijët tanë duhet të ushqehen dhe të frymojnë në këtë rrugë.

Dhe në fund të këtij teksti përmendim një thënie të Abdullah ibn Omerit (r.a): “Edukoje fëmijën tënd, sepse je përgjegjës për të, për atë se si e ke edukuar dhe çka e ke mësuar, ndërsa fëmija është përgjegjës për nënshtrim ndaj Zotit dhe nënshtrim ndaj teje.” ( vepra e njëjtë: fq.192)

English Contents & Different Editorials of the Journal