Duke ditur nevojën për fe dhe për besimin në Perëndinë, njeriu do të shtronte pyetjen se si mes një jete të stërngarkuar të ketë aq pak kohë të lirë për të bërë një studim të hollësishëm për të zgjedhur religjionin më të besuar në mesin e një numri religjionesh konkurues, ku secili prej tyre pretendon se është i vërtetë dhe i drejtë. Përgjigjja nuk është e vështirë të jepet, ashtu siç duket në të parë e as që kërkon ndonjë studim shkencor.
I Madhi Zot (xh.sh) kërkoi nga njeriu që të besojë në Zotin Një, kërkoi nga ai që të mos i shoqërojnë Atij asgjë. Kjo thirrje për besim në Zotin Një i është bërë edhe njeriut të parë dhe pejgamberit të parë, Ademit (a.s), si dhe pejgamberëve të tjerë dhe njerëzve në përgjithësi.
Popuj të ndryshëm, gjatë historisë njerëzore, u përpoqën ta besojnë Zotin, duke e personifikuar Atë, duke e identifikuar me shumë gjëra, si për shembull: me gurë, dru, duke e përshkruar Zotin me veti të njeriut, duke e përshkruar edhe si një gjallesë të jashtëzakonshme, etj. Feja islame, libri i fundit, Kurani, na porosit që të besohet Zoti Një, Krijues i kësaj gjithësie, Zotit që i nënshtrohet çdo gjë në gjithësi, duam apo s’duam ne. Cilësitë e Tij janë të përhershme, pa fillim, janë të pazhdukshme dhe nuk dobësohen kurrë në të ardhmen, kurse cilësitë e njerëzve janë të krijuara si edhe vetë ata. Zoti nuk i përngjet askujt dhe askush nuk i përngjet Atij.
Cilësi më e rëndësishme e Allahut (xh.sh) është ekzistenca, Kurani verifikon këtë ekzistencë me mijëra argumente, për shembull: “Allahu është Ai që ngriti qiejt pa ndonjë shtyllë. Ju i shihni ato.” (Err-Rrad 2) “Ai jep jetën dhe vdekjen dhe vetëm Ai bën ndryshimin e natës e të ditës; si nuk e kuptoni?” (El-Muminun 80)
Po ashtu, Kurani flet se Pafillëmsia dhe Përhershmëria janë dy veti të Allahut (xh.sh): “Ai është i pari dhe i fundit.” (Hadid 3) “ …çdo gjë që është në të (në tokë) është zhdukur. E do të mbetet vetëm Zoti yt që është i madhëruar e i nderuar!” (Err-Rrahman 26-27)
Kurani tregon se Zoti i Madhëruar nuk i ngjan askujt: “…Askush nuk është si Ai, Ai dëgjon dhe i sheh të gjitha.” (Esh-Shura 11)
Allahu i Lartëmadhëruar nuk varet nga krijesat e Veta e as që i janë të nevojshme. Ai nga vetvetja ekziston, ku thotë: “O ju njerëz, ju keni nevojë për Allahun e Allahu nuk ka nevojë për ju; Ai është i falënderuari. Po të dojë Ai, juve ju zhduk e sjell krijesë të re. E për Allahun ajo nuk është e vështirë.” (El-Fatir 15-17)
Po ashtu, Kurani thotë se Allahu (xh.sh) është Një i Vetëm dhe në Kuran thotë: “Mos adhuroni dy të adhuruar, sepse Ai është vetëm një Zot, pra, vetëm Mua ma kini frikën.” (Nahl 51)
Flet për gjithmundësinë e Allahut dhe tregon se kjo çka sheh në gjithësi është veprimtari e gjithmundshme krijuese. “Allahu krijoi secilën gjallesë prej uji, e prej tyre ka që ecin rrëshqitas në barkun e vet, ka që ecin në të dy këmbët e edhe asosh që ecin në të katër këmbët. Allahu krijon çka të dojë, pse vërtet Allahu ka mundësi për çdo gjë.” (Nur 45)
Nga Kurani Famëlartë dimë se dituria e Allahut ngërthen të gjitha gjërat: “Ai e di çka në qiej e në tokë, e di atë që e fshihni dhe atë që e shfaqni haptazi, sepse Allahu di edhe atë që mbajnë zemrat.” (Tegabun 4)
Këto ishin disa nga cilësitë e përkryera, të përhershme të Allahut.
Fjalët që flasin për vetitë e Allahut të Madhëruar tërësisht dallohen nga kuptimi i fjalëve që i përdorim për ndonjë veti të qenieve të gjalla.
Disa nga fetë qiellore, misioni i të cilave ishte i përkohshëm, janë mbërthyer nga teprimet, tejkalimet, përdhosja e deri tek degjenerimet e asaj që është thelbi i tyre, domethënë, i janë shmangur thelbësores dhe kuptimit të së vërtetës. Vetitë e Zotit në Bibël, në realitet janë pasqyrim i ëndjeve, cilësive dhe dëshirave të ideologjive njerëzore, Zoti cilësohet me të gjitha vetitë që ata cilësohen.
Koncepti Biblik i Zotit është krejt i ndryshëm nga ai i Kuranit. Le të hedhim një shikim disa citateve.

A pushon, a çlodhet Zoti?
Sipas Biblës, tregohet se Zoti pas krijimit të qiellit dhe tokës u ul dhe pushoi: “… sepse në gjashtë ditë Zoti bëri qiellin dhe tokën dhe ditën e shtatë pushoi dhe u çlodh.” (Exodi 3: 17) “sepse në gjashtë ditë Zoti krijoi qiejt dhe tokën, detin dhe gjithçka që është në to dhe ditën e shtunë ai pushoi” (Exodi 20:11) “Ndërkaq ditën e shtatë Perëndia mbaroi veprën që kishte kryer dhe ditën e shtatë u çlodh nga gjithë vepra që kishte kryer.” (Zanafilla 2: 2)
Këtë veti të Zotit Kurani e hedh poshtë, duke e argumentuar: “Ne krijuam qiejt e tokën dhe gjithçka ka ndërmjet tyre brenda gjashtë ditësh dhe Ne nuk ndiemë lodhje.” (Kaf 38)

A harron Zoti?
Bibla thotë: “Deri kur do të më harrosh, o Zot?” (Psalmi 13:1) “Pse do të na harrojë për jetë…?” (Vajtimet 5: 20)
Kurani thotë: “Zoti im nuk gabon e as nuk harron.” (Ta Ha 52)

Fuqia e Zotit
Në Bibël thuhet se Jakobi luftoi me Zotin: “Emri yt nuk do të jetë më Jakob, por Israel, sepse ti ke luftuar bashkë me Perëndinë dhe me njerëzit dhe ke fituar.” (Zanafilla 32: 28)
Kurani thotë: “Ata nuk madhëruan Allahun me madhërinë e Tij të vërtetë që meriton, Allahu është i fuqishëm, ngadhënjyes.” (El-Haxh 74)

A fle Zoti?
Bibla thotë: “Zgjohu! Pse fle, o Zot?” (Psalmi 44: 23) “Pastaj Zoti u zgjua si nga gjumi, ashtu si një trim që bërtet nën ndikimin e verës.” (Psalmi 78: 65) “Zgjohu dhe çohu, për të më siguruar drejtësi dhe për të mbrojtur çështjen time, o Perëndi dhe Zoti im.” (Psalmi 35: 23)
Kurani thotë: “Allahu është një, nuk ka Zot tjetër përvec Atij… Atë nuk e kap kotje as gjumi.” (Bekare 255)

Zoti nuk dëgjon?!
Bibla thotë: “Deri kur, o Zot, do të bërtas dhe ti nuk do të më dëgjosh?” (Habakuku 1: 2)
Kurani thotë: “Vërtet, Zoi im dëgjon dhe i përgjigjet lutjes.” (Ibrahim 39)

Mos përgjigja e Zotit?!
Bibla thotë: “O Zot, dëgjo lutjen time dhe vëri veshin britmës sime; mos u trego i shurdhër ndaj lotëve të mi.” (Psalm 39: 12) “Pse e fsheh fytyrën tënde dhe harron pikëllimin dhe shtypjen tonë?” (Psalm 44: 24)
Kurani thotë: “E kur robët e Mi të të pyesin ty për Mua, Unë jam afër; i përgjigjem lutjes kur lutësi më lutet, pra, për të qenë ata drejt e të udhëzuar, le të më përgjigjen dhe le të më besojnë Mua.” (Bekare 186) “Është Ai që i përgjigjet nevojtarit (të mjerit) kur ai e thërret, duke ia larguar të keqen e juve ju bën mbizotërues të tokës. A ka zot tjetër pos Allahut? Jo, por ju shumë pak përkujtoni.”( Neml 62)

Zoti është i pamëshirshëm
Bibla e quan Zotin të Pamëshirshëm, citoj: “A do të më hedhë poshtë për gjithnjë Zoti? E nuk do të më pëlqejë më kurrë? Dhe mirësia e tij ka marrë fund për gjithnjë dhe falja e tij ka munguar për brezat e ardhshme? Vallë, Perëndia e ka harruar mëshirën dhe në zemërimin e tij u ka dhënë fund dhembshurive të tij?” (Psalm 77: 7-9)
Kurani thotë: “O robërit e Mi, që e keni ngarkuar me shumë gabime veten tuaj, mos e humbni shpresën ndaj mëshirës së Allahut, pse Allahu i fal të gjitha mëkatet, Ai fal shumë dhe është mëshirues!” (Zumer 53)

Dituria e mangët e Zotit?!
Tek Zanafilla 3: 8 tregohet se Zoti ecën në kopsht dhe për ta gjetur njeriun që fshihet prej Tij Zotit i duhet ta kërkojë, po ashtu tregon edhe një pjesë të paditurisë së Zotit, siç tregohet në Bibël: “Pastaj dëgjuan zërin e Zotit Perëndi që shëtiste në kopsht në flladin e ditës; dhe burri e gruaja e tij u fshehën nga prania e Zotit Perëndi midis pemëve të kopshtit. Atëherë Zoti Perëndi thirri njeriun dhe i tha: “Ku je? Ai u përgjigj: “Dëgjova zërin tënd në kopsht dhe pata frikë, sepse isha lakuriq dhe u fsheha.” Dhe Perëndia i tha: “Kush të tregoi se ishe lakuriq? Mos vallë ke ngrënë nga pema që unë të kisha urdhëruar të mos haje?”
Përsëri Kurani hedh poshtë këtë mangësi të Zotit, këtë shpifje që i bëhet Atij, ku thotë: “Të Allahut janë edhe (anët nga) lindja edhe perëndimi dhe kahdo që të ktheheni aty është anë e Allahut. Vërtet, Allahu është i gjerë (në bujari) e i dijshëm.”( Bekare 115) “Ai është Allahu (që adhurohet e madhërohet prej çka ka në tokë; Ai i di fshehtësitë dhe publikimet tuaja dhe Ai e di atë që bëni.” (Enam 3)
Përshkrimi i Zotit!
Këtu Bibla e përshkruan Zotin si një gjallesë të jashtëzakonshme dhe si një Zot që kalëron mbi një Kerubin: “Atëherë toka u trondit dhe u drodh, themelet e qiejve u lëkundën dhe u shkundën, sepse ai ishte tërë zemërim. Një tym ngjitej nga fejzat e hundës së tij dhe një zjarr përvëlues i dilte nga goja; prej tij dilnin thëngjij…Ai rrinte kaluar mbi një kerubin, fluturonte dhe dukej mbi flatrat e erës.” (2 Samueli 22: 8-11)
Kurani i hedh poshtë këto trillime: “E kush është më gabimtar i madh se sa ai që trillon rrenë ndaj Zotit, ose thotë: “Mua po më shpallet e nuk i është shpallur asgjë, ose se sa ai që thotë: “Do të thur diçka të ngjashme me atë që e ka zbritur Allahu.”” ( El-Enam 93) “Asnjë send nuk është si Ai; Ai është dëgjuesi, shikuesi.”(Esh-Shura 11) “Pra, mos i përshkruani Allahut shembuj! Allahu i di të gjitha e ju nuk dini.”
( En-Nahl 74)

Zoti përshkruhet në formën njerëzore
Bibla thotë: “Pastaj Perëndia tha: “Ta bëjmë njeriun sipas shëmbëlltyrës sonë dhe në ngjasim me ne.” (Zanafilla 1: 26)
“Perëndia e ka krijuar njeriun simbas shëmbëlltyrës së tij.”( Zanafilla 9: 6)
Kurani thotë: “Thuaj: Ai, Allahu është Një! Allahu është mbështetja (Atij i mbështetet çdo krijesë). As s’ka lindur kënd, as nuk është i lindur. Me të askush nuk është i barabartë.” (El-Ihlas 1-4) “Asnjë send nuk është si Ai; Ai është dëgjuesi, shikuesi.” (Shura 11)

A mund të shikohet Zoti?
Bibla thotë: “Atëherë Jakobi e quajti këtë vend Peniel, sepse tha: “E pashë Perëndinë ballë për ballë dhe jeta ime u fal.” ( Zanafilla 32: 30) “Pastaj Moisiu dhe Aaroni, Nadabi dhe Abihu dhe shtatëdhjetë nga pleqtë e Izraelit u ngjitën dhe panë Perëndinë e Izraelit.”
( Exodi 24: 9-10)
Kurani thotë: “Shikimi (i njerëzve) nuk mund ta përfshijë Atë, e Ai i përfshin të pamurit. Ai është shumë i kujdesshëm, hollësisht i njohur.” (El-Enam 103)

A ka familje Zoti?
Bibla thotë: “Kështu thotë Zoti: Izraeli është biri im, i parëlinduri im.” (Exodi 4: 22) “Por Zoti e pa këtë dhe i hodhi poshtë për shkak të provokimit të bijve të tij dhe të bijave të tij.” (Ligji i Perterire 32: 19) “Kështu i thotë Zoti i Jeruzalemit: … Kur linde ti, ditën që dole në këtë botë, nuk t’u pre kërthiza,…Të bëra të rritesh si morri, si filizat e arave; dhe ti u rrite, u bëre e madhe dhe u bëre shumë e bukur. Gjiri t’u formua, flokët t’u rritën shumë, por ti ishe lakuriqe dhe nevojtare.Unë të kalova afër dhe të shikova, dhe ja, koha jote ishte koha e dashurisë. Kështu shtriva cepin e rrobave të mia mbi ty dhe mbulova lakuriqësinë tënde; të bëra një betim, lidha një besëlidhje me ty dhe ti u bëre imja”, thotë Zoti, Zoti… Por ti vure besim në bukurinë tënde dhe u kurvërove për shkak të namit tënd dhe ia falje kurvërimet e tua çdo kalimtari që i pranonte...”Përveç kësaj, more bijtë e tu e bijat e tua që më kishe lindur dhe i sakrifikove ata që të gëlltitën. Mos vallë ishin pak gjë kurvërimet e tua, që ti të therje bijtë e mi dhe t’ua ofroje atyre duke i kaluar nëpër zjarr?...
Në krye të çdo rruge ke ndërtuar një vend të lartë, e ke bërë të neveritshme bukurinë tënde dhe ia ke hapur këmbët e tua çdo kalimatari, duke i shumuar kurvërimet e tua.Ti gjithashtu je kurvëruar me egjiptasit, fqinjët e tu trupmëdhenj dhe i ke shumuar kurvërimet e tua për të provokuar zemërimin tim… Sa e shthurur është zemra jote”, thotë Zoti.” (Ezekieli 16: 3-32)

A mundet të ketë Zoti familje?!
A mundet që Zoti të jetë i martuar dhe gruaja e Tij të kthehet në prostitutë?! (I Pastër qoftë Zoti nga ata që ia mveshin).
Kurani i demaskon këto shpifje duke thënë: “Për t’ua tërhequr vërejtjen atyre që thanë se Allahu ka fëmijë. Dhe për atë (fëmijë), as ata, e as të parët e tyre nuk kanë kurrfarë dijenie. Sa e madhe është fjala që del nga goja e tyre, e ata nuk thonë tjetër vetëm se gënjeshtër. A thua ti, do ta shkatërrosh veten nga hidhërimi pas tyre, nëse ata nuk i besojnë këtij ligjërimi (Kuranit)?”
(El-Kehf 4-6)
“Jehuditët dhe të krishterët thanë: “Ne jemi bijtë e Allahut dhe të dashurit e Tij. Thuaju: “E pse pra, Ai ju dënon me mëkatet tuaja?” Jo, ju jeni njerëz që Ai ju krijoi. Ai i fal atij që do dhe dënon atë që do. Sundimi i qiejve, i tokës dhe i gjithë çka ka në mes tyre është vetëm e Allahut dhe vetëm te Ai është e ardhmja.” (El-Maide 18)
“Ata (ithtarët e librit) thanë: “Allahu ka fëmijë” I pastër është Ai nga kjo e metë! E Tij është gjithçka në qiej e në tokë, gjithçka i është nënshtruar Atij. Ai është shpikës i qiejve e i tokës (pa kurrfarë modeli të mëparshëm) e kur dëshiron diçka, ai vetëm i thotë: “Bëhu!” e në atë moment bëhet.” (Bekare 116-117)

Mosvëmendja e Zotit!
Bibla thotë: “Vër veshin, o Zot, dhe dëgjo; hap sytë, o Zot, dhe shiko!”
(2 Mbreterve 19:16)
Kurani thotë: “S’ka dyshim se Allahu e di fshehtësinë e qiejve e të tokës, Allahu sheh atë që punoni ju.” (El-Huxhurat 18)

Zoti dhe fëmijët e Tij!
Bibla thotë: “Ti je im bir, sot ti më linde.” (Hebrenjve 5: 5) “Do të shpall dekretin e Zotit. Ai më ka thënë: “Ti je biri im, sot më linde.” (Psalm 2: 7)
Kurani thotë: “Thuaj: Ai, Allahu është Një! Allahu është mbështetja (Atij i mbështetet çdo krijesë). As ka lindur kënd, as nuk është i lindur. Me të askush nuk është i barabartë.” (Ihlas 1-4)
“Allahu nuk ka marrë për veten kurrfarë fëmije (as engjëjt, e as nga njerëzit), nuk ka me Të ndonjë zot tjetër, pse (sikur të kishte zot tjetër), atëherë secili zot do të veçohej me atë që ka krijuar dhe do të dominonte njëri mbi tjetrin?! I lartë, i pastër është Allahu nga ato që i përshkruajnë.” (Muminun 91)
“Ata thanë: “I Gjithëfuqishmi ka fëmijë.” Ju (jobesimtarë) vërtet sollët një fjalë shumë të shëmtuar. Aq të shëmtuar sa gati u copëtuan qiejt, gati pëlciti toka dhe gati u shembën kodra nga ajo (fjalë). Për atë se të Gjithëmëshirshmit i përshkruat fëmijë. E të Gjithëmëshirshmit nuk i takon të ketë fëmijë.” (Merjem 88-92) 

Padrejtësia e Zotit?!
Bibla thotë: “…mësoni atëherë që Perëndia më ka trajtuar në mënyrë të padrejtë dhe më ka zënë në rrjetat e tij. Ja, unë bërtas: “Dhunë!”, por nuk kam asnjë përgjigje; bërtas për ndihmë, por drejtësi nuk ka!” (Jobi 19:6-7)
Kurani thotë: “Allahu nuk u bën asgjë të padrejtë njerëzve, por ata i bëjnë të padrejtë vetes së tyre.” (Junus 44) “S’ka dyshim se Allahu nuk bën padrejtësi as sa grimca, e nëse ajo vepër është e mirë, Ai e shumëfishon atë dhe Vetë Ai i jep shpërblim të madh.” (Nisa 40)
“E ti kurrsesi mos e mendo Allahun si të pakujdesshëm ndaj asaj që veprojnë zullumqarët; Ai vetëm është duke i lënë ata, përderisa një ditë në të cilën sytë shtangen (mbesin të hapur).” (Ibrahim 42)

Pse ka nevojë Zoti për udhëheqjen e njeriut?!
Bibla tregon se zoti nga mosdija e Tij, urdhëron njeriun që në disa shtëpi të vendosë nga një shenjë, që kur të kalojë Zoti atypari dhe kur ta shohë shenjën në atë shtëpi, Ai nuk do ta zhdukë, siç tregohet tek Exodi 12:13 “Dhe gjaku do të jetë për ju një shenjë mbi shtëpitë ku ndodheni; kur unë të shoh gjakun do të kaloj tutje dhe nuk do të ketë plagë mbi ju për t’ju zhdukur, kur të godas vendin e Egjiptit.”
Kurani thotë: “…çelësat e fshehtësive janë vetëm te Ai, atë (fshehtësinë) nuk e di kush pos Tij. Ai e di çka ka në tokë dhe në det, Ai e di për çdo gjeth që bie dhe s’ka kokërr në thellësi të tokës, s’ka të njomë dhe s’ka të thatë që nuk është (shënuar) në librin e qartë (LehviMahfud).” (En-Am 59)
Thuaj: “Atë e shpall Ai, që e di të fshehtën në qiej e në tokë, është Ai që fal shumë, që është mëshirues.”  (Furkan 6)

Zoti kërkon të bëjë diçka, por e ndryshon mendimin dhe e ndërron vullnetin e Tij
Bibla thotë: “Kështu Zoti ndryshoi mendim lidhur me të keqen që do t’i bënte popullit të tij.” (Exodi 32: 9-(14))
Kurani thotë: “Ai është shpikës i qiejve e i tokës (pa kurrfarë modeli të mëparshëm) e kur dëshiron diçka, ai vetëm i thotë: “Bëhu!” e në atë moment bëhet.” (Bekare 117)
“Ja, kështu, Allahu krijon çka të dojë. Kur Ai vendos për një çështje, vetëm i thotë: Bëhu! Ajo menjëherë bëhet.” (Ali-Imran 47)

Një Zot që e prish premtimin-Besëlidhjen?!    
Bibla thotë: “…dhe të prish besëlidhjen time që kam lidhur me ta; unë jam Zoti, Perëndia i tyre.” (Levetiku 26:44)
Kurani thotë: “Premtimi i Allahut është (ky), Allahu nuk e thyen premtimin e Vet, por shumica e njerëzve nuk po di.” (Rrum 6) 
Zoti urdhëron të shëmtuarën (të keqen)?!
Bibla thotë: “… por çdo grua do t’i kërkojë fqinjës së saj dhe gruas që banon në shtëpinë e saj sende argjendi, sende ari dhe rroba; dhe ju do t’ua vini në shtat bijve dhe bijave tuaja; kështu do t’i zhvishni egjipianët.” (Ekzodi 3: 22)
Kurani thotë: “Allahu nuk urdhëron të shëmtuarën, a thoni për Allahun çka nuk dini?”  (A’raf 28)

Zoti dënon njeriun për shkak të fajit të etërve të tyre?!
Bibla thotë: “Përgatitni masakrën e bijve të tij për shkak të paudhësisë së etërve të tyre.” (Isaia 14: 21)
Kurani thotë: Thuaj: “A të kërkoj Zot pos Allahut? Ai është Zot i çdo sendi (ekzistues) dhe dëmi i secilit person është kundër vetes. Askush nuk do të bartë barrën e tjetrit. Mandej, kthimi juaj është te Allahu; e Ai ju njofton për atë që përçaheshit.” (En-Am 164)  

A pendohet Zoti?
Këtu Bibla tregon se Zoti pendohet që ka krijuar njeriun në sipërfaqen e tokës: “Dhe Zoti u pendua që kishte krijuar njeriun mbi tokë dhe u brengos për këtë në zemër të vet. Kështu Zoti tha: “Unë do të shfaros nga faqja e dheut njeriun që kam krijuar, duke filluar nga njeriu deri te kafshët, te rrëshqanorët, te zogjtë e qiellit, sepse pendohem që i kam krijuar.” (Zanafilla 6: 6-7)

A duartroket Zoti?!
Bibla thotë: “Por ja, unë rrah duart për fitimin e pandershëm që ke nxjerrë dhe për gjakun e derdhur që është në mes teje.” (Ezekieli 22: 13)
Pra, me këto citate që cekëm, vetvetiu lind pyetja: A mund të jetë një i tillë Zot, me cilësitë që përshkruhen në Bibël? Përshkrime të tilla jo vetëm që nuk gjenden në Kuran, por konsiderohen si kufër ndaj madhërisë së Allahut (xh.sh). Po ashtu, duke bërë krahasimin mes dy teksteve, mes Biblës dhe Kuranit rreth konceptit të Zotit, hedh poshtë tezën se Kurani ka huazuar nga Bibla apo Kurani është kopje e Biblës.
Po e përfundoj me fjalën e Allahut të Madhëruar, që thuhet në Kuranin Famëlartë: “I Lartësuar është Zoti yt, Zot i fuqisë nga ajo që ia përshkruajnë.” 
(Saffat 180)
 

English Contents & Different Editorials of the Journal